Gravity Racers, zwykle określani jako wózki z derby z mydłem, są najprostszym rodzajem gokartów. Są napędzane grawitacją, a niektóre rasy odbywają się na jednym wzgórzu.
Gokartki parkowe rozrywki mogą być zasilane przez 4-osobowe silniki lub silniki elektryczne, podczas gdy gokartki wyścigowe wykorzystują małe silniki 2 lub czterosuwowe. Większość z nich to jednoosobowy, ale modele rekreacyjne mogą czasem pomieścić pasażera.
W niektórych krajach gokart mogą być licencjonowane do użytku na drogach publicznych. Zazwyczaj istnieją pewne ograniczenia, np. W Unii Europejskiej gokar na drodze wymaga światła głowy (wysoka/mijała), światła ogonowe, klakson, wskaźniki i maksymalnie 20 KM.
Oprócz tradycyjnych wyścigów gokartowych wiele przedsiębiorstw komercyjnych oferuje gokty do wynajęcia, często nazywane gokartami „rekreacyjnymi” lub „koncesją”. Ścieżki mogą być wewnętrzne lub na zewnątrz. Kartry są wynajmowane według sesji (zwykle od 10 do 15 minut), używają solidnego podwozia ukończonego z dedykowanymi nadwoziami zapewniającymi bezpieczeństwo kierowcy. Większość z tych przedsiębiorstw korzysta z formatu „przybycia i jazdy”, który zapewnia klientom wszystkie sprzęt bezpieczeństwa (w razie potrzeby kaski, rękawiczki i stroje kierowców) i pozwala im pojawiać się w dowolnym momencie, aby ścigać się w rozsądnej cenie, bez kłopotów z posiadaniem własny sprzęt i sprzęt.
Ścieżki zewnętrzne mogą ściśle oferować gokary o niskiej prędkości do rozrywki (dedykowane podwozie wyposażone w 4-osobowe silniki lub silniki elektryczne), do szybszych, mocniejszych kartek podobnych do wyścigowej gokart (napędzane silnikami z 4-stronnymi do 15 KM i więcej Rzadko przez silniki 2-osobowe), ale zaprojektowane tak, aby były bardziej wytrzymałe do użytku wynajmu. Zazwyczaj te ścieżki zewnętrzne mogą być również używane do tradycyjnych wyścigów gokartowych.
Artykuł z https://en.wikipedia.org/wiki/go-kart
